Bosh sahifaga
Tasodifiy maqola:
Paynetchi juvon 5 qism
| Tags: | uzbek seks | uz seks | izbekcha seks videolar |
| Qo'shdi: | admin (Bugun, 00:54) |
| Reyting: |  (0) |
| O'qilgan: | 5 |
| Fikrlar: | 0 |
Nigora sekin o'girilib, menga qaradi. Yuzida tabassum bor edi.
— Jiyan, siz... siz juda yaxshi uddaladingiz, — dedi u.
Men ham tabassum qildim.
— Rahmat, opa.
Biz biroz jim turdik, keyin esa Nigora gapirdi:
— Jiyan, yuvinishimiz kerak. Keling, hammomga boramiz.
Biz hammomga yurdik. Nigora vannani to'ldirdi — iliq suv. Biz birga tushdik.
Suvda biz bir-birimizni yuvdik. Nigora mening qo‘tog‘imni yuvib turganida, u yana qotib qoldi.
— Jiyan, yana hohlaysizmi? — so'radi u, kulimsirab.
— Ha, opa, — dedim men, iymanib.
U suvda menga o'girildi, sonlarini mening beliga o'rab oldi. Men uni ko'tardim, va u o'zini pastga tushirdi. Qo‘tog‘im judayam qulay xolatda yana amchasiga kirdi.
Vannada biz yana bir bor yaqinlashdik — sekinroq.
Ammmo his-tuyg'ular yanada chuqurroq edi. U endi o‘zini bir foxishadek tutmadi, biroz tuyg‘ularini ochib, ruhan yaqinlak qildi. Bu umuman boshqa daraja edi.
Biz... suv atrofimizga sachrayotgan, Nigoraning ingraq ovozlari hammomda aks-sado berayotgan, ajib manzar edi.
— Jiyan... jiyan... — takrorlab turdi u, tanasi tebranib.
Men uni qattiqroq ushdim, harakatlarimni tezlashtirdim. Nigora yana titrab ketdi.
— Jiyan, men... yana... — dedi u, yana cho'qqiga chiqdi.
Men ham bir necha daqiqadan keyin butkul taslim bo'ldim. Bu safar ichida, suvda.
Biz biroz suvda shunday turdik, keyin esa chiqib, artindik.
***
Biz kiyindik. Nigora yana o'sha professional tabassum bilan menga qaradi.
— Jiyan, vaqt bo'ldi. Menga do'konga qaytishim kerak. Boshlig'im kutayotgan bo'lishi mumkin, — dedi u.
Men tushundim. Bu voqea tugadi.
— Opa, rahmat... bu juda ajoyib edi, — dedim men.
— Men ham, his qildim. Siz juda yaxshi yigit ekansiz, — dedi u va men yoniga keldi. U yonog'imdan o'pdi — engil, mehribonlik bilan.
Biz uydan chiqdik. Nigora do'koniga, men esa o'z ishimga qaytdim.
Amakim meni kutib turardi.
— Qayerda edingsan, Javohir? — so'radi u.
— Shunchaki sayr qilaman, amaki — dedim.
U menga shubha bilan qaradi, lekin qistovga olmadi.
O'sha kuni kechqurun men Nigoraning do'koni oldidan o'tdim. U mijozlar bilan band edi, lekin meni ko'rganida tabassum qildi — oddiy, mehribon qarashda.
Men ham javob tabassum qildim va o'tib ketdim.
Keyingi kunlarda, uning istagi bilan biz uchrashuvlarni takrorladik — ba'zan, maxfiy. Har safar o'sha bir xil joy — uning uyi, hammom, divan. Har safar o'sha bir xil his-tuyg'ular — ishtiyoq, zavq, keyin esa xayrlashuv.
Lekin bir kun Nigora menga gapirdi:
— Jiyan, biz buni to'xtatishimiz kerak.
— Nega, opa? — so'radim men, hayratda.
— Chunki men... men sizga o'rganib qoldim. Bu juda xavfli, menga yosh yigitni yo‘ldan urganlik aybini qo‘yishlari mumkin...Keyin men pul uchun ishlayman, lekin siz bilan... siz bilan boshqacha. To‘g‘risi bu meni qo'rqitadi, — dedi u, ko'zlari biroz nam.
Men tushundim.
— Opa, men ham sizni... sizni yaxshi ko'raman. Lekin agar siz shunday xohlasangiz...
— Ha, jiyan. Keling, do'st
— Jiyan, siz... siz juda yaxshi uddaladingiz, — dedi u.
Men ham tabassum qildim.
— Rahmat, opa.
Biz biroz jim turdik, keyin esa Nigora gapirdi:
— Jiyan, yuvinishimiz kerak. Keling, hammomga boramiz.
Biz hammomga yurdik. Nigora vannani to'ldirdi — iliq suv. Biz birga tushdik.
Suvda biz bir-birimizni yuvdik. Nigora mening qo‘tog‘imni yuvib turganida, u yana qotib qoldi.
— Jiyan, yana hohlaysizmi? — so'radi u, kulimsirab.
— Ha, opa, — dedim men, iymanib.
U suvda menga o'girildi, sonlarini mening beliga o'rab oldi. Men uni ko'tardim, va u o'zini pastga tushirdi. Qo‘tog‘im judayam qulay xolatda yana amchasiga kirdi.
Vannada biz yana bir bor yaqinlashdik — sekinroq.
Ammmo his-tuyg'ular yanada chuqurroq edi. U endi o‘zini bir foxishadek tutmadi, biroz tuyg‘ularini ochib, ruhan yaqinlak qildi. Bu umuman boshqa daraja edi.
Biz... suv atrofimizga sachrayotgan, Nigoraning ingraq ovozlari hammomda aks-sado berayotgan, ajib manzar edi.
— Jiyan... jiyan... — takrorlab turdi u, tanasi tebranib.
Men uni qattiqroq ushdim, harakatlarimni tezlashtirdim. Nigora yana titrab ketdi.
— Jiyan, men... yana... — dedi u, yana cho'qqiga chiqdi.
Men ham bir necha daqiqadan keyin butkul taslim bo'ldim. Bu safar ichida, suvda.
Biz biroz suvda shunday turdik, keyin esa chiqib, artindik.
***
Biz kiyindik. Nigora yana o'sha professional tabassum bilan menga qaradi.
— Jiyan, vaqt bo'ldi. Menga do'konga qaytishim kerak. Boshlig'im kutayotgan bo'lishi mumkin, — dedi u.
Men tushundim. Bu voqea tugadi.
— Opa, rahmat... bu juda ajoyib edi, — dedim men.
— Men ham, his qildim. Siz juda yaxshi yigit ekansiz, — dedi u va men yoniga keldi. U yonog'imdan o'pdi — engil, mehribonlik bilan.
Biz uydan chiqdik. Nigora do'koniga, men esa o'z ishimga qaytdim.
Amakim meni kutib turardi.
— Qayerda edingsan, Javohir? — so'radi u.
— Shunchaki sayr qilaman, amaki — dedim.
U menga shubha bilan qaradi, lekin qistovga olmadi.
O'sha kuni kechqurun men Nigoraning do'koni oldidan o'tdim. U mijozlar bilan band edi, lekin meni ko'rganida tabassum qildi — oddiy, mehribon qarashda.
Men ham javob tabassum qildim va o'tib ketdim.
Keyingi kunlarda, uning istagi bilan biz uchrashuvlarni takrorladik — ba'zan, maxfiy. Har safar o'sha bir xil joy — uning uyi, hammom, divan. Har safar o'sha bir xil his-tuyg'ular — ishtiyoq, zavq, keyin esa xayrlashuv.
Lekin bir kun Nigora menga gapirdi:
— Jiyan, biz buni to'xtatishimiz kerak.
— Nega, opa? — so'radim men, hayratda.
— Chunki men... men sizga o'rganib qoldim. Bu juda xavfli, menga yosh yigitni yo‘ldan urganlik aybini qo‘yishlari mumkin...Keyin men pul uchun ishlayman, lekin siz bilan... siz bilan boshqacha. To‘g‘risi bu meni qo'rqitadi, — dedi u, ko'zlari biroz nam.
Men tushundim.
— Opa, men ham sizni... sizni yaxshi ko'raman. Lekin agar siz shunday xohlasangiz...
— Ha, jiyan. Keling, do'st
РЕКЛАМА
0 / 5
