Bosh sahifaga
Tasodifiy maqola:
Paynetchi juvon 3 qism
| Tags: | uzbek seks | uz seks | izbekcha seks videolar |
| Qo'shdi: | admin (Bugun, 00:53) |
| Reyting: |  (0) |
| O'qilgan: | 5 |
| Fikrlar: | 0 |
keyin turmush qurgan, farzand bo‘lmagach, eri tashlab ketib u yolg'iz qolgan. Paynetchilik qilish orqali tirikchilik qilgan. Keyin esa... keyin esa basi erkaklar bilan ishlashni boshlagan.
— Jiyan, men yomon ayol emasman, — dedi u, ko'zlari biroz nam bo'lib. — Shunchaki hayotim shunday bo'lib qoldi.
Men uning qo'lini ushladim.
— Opa, men sizga hukm chiqarmayapman. Har kimning o'z yo'li bor.
U menga minnatdorchilik bilan qaradi.
Ovqatdan keyin biz Nigoraning uyiga yayov yurdik. Uyi yaqin-atrofda, kichkina hovlida joylashgan ekan. Ikkita xona, oshxona va hammom. Oddiy, lekin toza.
— Jiyan, kiravering, — dedi u, eshikni ochib.
Men ichkariga kirdim. Xonada divan, stol, televizor. Hamma narsa o'z joyida.
— O'tiring, jiyan. Men biroz tayyorlanib kelaman, — dedi Nigora va ichkariga kirdi.
Men divanda o'tirdim, yuragim tez urdi. Nima bo'lishini bilardim, lekin bu birinchi marta edi. Men avval qizlar bilan gaplashganman, lekin bu... bu boshqa narsa edi.
Nigora qaytib keldi. U xalat kiygan edi — yupqa, oq rangli. Ostida esa... ostida esa faqat ichki kiyimlari.
U menga yaqinlashdi, ko'zlari istak bilan to'lgan.
— Jiyan, tayyor bo'lsangiz... — dedi u, ovozi past va qo'zg'atuvchi ohangda.
Men o'rnimdan turdim. Yuragim ko'kragimdan chiqib ketayotgandek tuyuldi.
— Opa, men... men tayyor emasman, — dedim to'satdan.
Nigora biroz hayratda qoldi.
— Nimaga, jiyan?
— Men sizni... sizni shunday emas... — dedim, biroz hayajondan dovdirab.
U tabassum qildi, keyin esa boshini chayqadi.
— O‘g‘il bolasizu, jiyan. Namuncha hayajonlanasiz? O‘zim, rozi bo‘lyabman...
Men tushundim. Nigora uchun hissiy yaqinlik ahmayatsiz narsa. Jismoniy yaqinlik esa... Bu allaqachon u uchun oddiy ish edi.
— Xo'p, opa, — dedim men.
Men hayolan barcha fantazyalarimni bir xotirlab oldimda, hayajonimni bosishga urunib, unga yaqinlashdim. Qo‘llarimni uning beliga qo‘ydim, u shuni kutayotgandek chuqur nafas oldi. Tajribali erkakday ko‘rinishga harakat qildim, garchi bu unchalik o‘xshamayotgan bo‘lsada.
Men boshimni uning bo'yniga yaqinlashtirdim. Terisi mayin, issiq edi. Men lablarimni uning bo'yniga bosib, engil o'pa boshladim. Nigoraning ko‘zlari shaxvatdan yonib ingrab qo‘ydi.
— Jiyan... shunday davom etaveringlar... — pichirladi u.
Men davom etdim. Bo'ynidan pastroq tushdim — yelkasiga, keyin esa... keyin esa xalatni sekin yechib, ko'kragiga yetdim.
Uning ko'kragi katta emas, lekin shaklli edi. Anorlarday go'zal, to'la. Men qo'llarimni ko'kragiga qo'ydim, sekin siqib, his qildim — qanday mayin, qanday issiq.
Nigora boshini orqaga tashladi, ko'zlari yumildi.
— Jiyan... davom eting... — dedi u, ovozi titragancha.
Men ko'kragini o'pdim — ehtiyotkorlik bilan, lekin ishtiyoq bilan. So'ng uchini tilim bilan qimirlattim. Nigora yanada qattiqroq ingrab yubordi.
— Jiyan, tezroq... tezroq... — dedi u, nafasi qisilgancha.
Men uni divanga yo'naltirdim. U o'tirdi, men esa oldida tiz cho'kdim. Xalatini to'liq
— Jiyan, men yomon ayol emasman, — dedi u, ko'zlari biroz nam bo'lib. — Shunchaki hayotim shunday bo'lib qoldi.
Men uning qo'lini ushladim.
— Opa, men sizga hukm chiqarmayapman. Har kimning o'z yo'li bor.
U menga minnatdorchilik bilan qaradi.
Ovqatdan keyin biz Nigoraning uyiga yayov yurdik. Uyi yaqin-atrofda, kichkina hovlida joylashgan ekan. Ikkita xona, oshxona va hammom. Oddiy, lekin toza.
— Jiyan, kiravering, — dedi u, eshikni ochib.
Men ichkariga kirdim. Xonada divan, stol, televizor. Hamma narsa o'z joyida.
— O'tiring, jiyan. Men biroz tayyorlanib kelaman, — dedi Nigora va ichkariga kirdi.
Men divanda o'tirdim, yuragim tez urdi. Nima bo'lishini bilardim, lekin bu birinchi marta edi. Men avval qizlar bilan gaplashganman, lekin bu... bu boshqa narsa edi.
Nigora qaytib keldi. U xalat kiygan edi — yupqa, oq rangli. Ostida esa... ostida esa faqat ichki kiyimlari.
U menga yaqinlashdi, ko'zlari istak bilan to'lgan.
— Jiyan, tayyor bo'lsangiz... — dedi u, ovozi past va qo'zg'atuvchi ohangda.
Men o'rnimdan turdim. Yuragim ko'kragimdan chiqib ketayotgandek tuyuldi.
— Opa, men... men tayyor emasman, — dedim to'satdan.
Nigora biroz hayratda qoldi.
— Nimaga, jiyan?
— Men sizni... sizni shunday emas... — dedim, biroz hayajondan dovdirab.
U tabassum qildi, keyin esa boshini chayqadi.
— O‘g‘il bolasizu, jiyan. Namuncha hayajonlanasiz? O‘zim, rozi bo‘lyabman...
Men tushundim. Nigora uchun hissiy yaqinlik ahmayatsiz narsa. Jismoniy yaqinlik esa... Bu allaqachon u uchun oddiy ish edi.
— Xo'p, opa, — dedim men.
Men hayolan barcha fantazyalarimni bir xotirlab oldimda, hayajonimni bosishga urunib, unga yaqinlashdim. Qo‘llarimni uning beliga qo‘ydim, u shuni kutayotgandek chuqur nafas oldi. Tajribali erkakday ko‘rinishga harakat qildim, garchi bu unchalik o‘xshamayotgan bo‘lsada.
Men boshimni uning bo'yniga yaqinlashtirdim. Terisi mayin, issiq edi. Men lablarimni uning bo'yniga bosib, engil o'pa boshladim. Nigoraning ko‘zlari shaxvatdan yonib ingrab qo‘ydi.
— Jiyan... shunday davom etaveringlar... — pichirladi u.
Men davom etdim. Bo'ynidan pastroq tushdim — yelkasiga, keyin esa... keyin esa xalatni sekin yechib, ko'kragiga yetdim.
Uning ko'kragi katta emas, lekin shaklli edi. Anorlarday go'zal, to'la. Men qo'llarimni ko'kragiga qo'ydim, sekin siqib, his qildim — qanday mayin, qanday issiq.
Nigora boshini orqaga tashladi, ko'zlari yumildi.
— Jiyan... davom eting... — dedi u, ovozi titragancha.
Men ko'kragini o'pdim — ehtiyotkorlik bilan, lekin ishtiyoq bilan. So'ng uchini tilim bilan qimirlattim. Nigora yanada qattiqroq ingrab yubordi.
— Jiyan, tezroq... tezroq... — dedi u, nafasi qisilgancha.
Men uni divanga yo'naltirdim. U o'tirdi, men esa oldida tiz cho'kdim. Xalatini to'liq
РЕКЛАМА
0 / 5
